گزارش خرابی لینک
لینک خراب شده را به ما اطلاع دهید تا اصلاح کنیم .
اطلاعات را وارد کنید .
گزارش انتشار نسخه جدید
اگر نسخه ی جدید منتشر شده به ما اطلاع دهید .
اطلاعات را وارد کنید .
no-img
آخرین آموزش های اندرویدی :
ads ads
اطلاعیه های سایت

تعيين ميزان استئواينتگريشن و بررسی اپیتلیوم در سطح ايمپلنت به روش بدون فلپ در پنج گروه مختلف
۰۶ / مرداد / ۱۳۹۶
بازدید : 13
نظرات : 0 دیدگاه
نویسنده : admin
موضوعات : نرم افزار

فرمت :WORD                                                     تعداد صفحه :۹۵

دلايل انتخاب موضوع :

۱) با انجام اين تحقيق به اين سئوال علمي و كاربردي پاسخ داده مي‌شود كه استئوپورز به چه ميزان روي Interface   استخوان و ايمپلنت موثر است و درمان استئوپورز با استروژن و ويتامين  يا آلندرونايت مي‌تواند چه تاثيري بر ارتباط استخوان در Interface   با ايمپلنت داشته باشد. از طرفي ارتباط اپيتليوم و ايمپلنت چه تأثيري بر ميزان استئواينتگريشن خواهد داشت.

۲) توانايي انجام اين تحقيق از نظر تخصص دندانپزشكي، پرسنل مورد نياز، تجهيزات و مواد مصرفي و نمونه‌هاي مورد بررسي كاملا موجود است.

۳) موضوع طرح در ارتباط با مشكل قشر وسيعي از جامعه ما مي‌باشد كه از پروتزهاي دنداني استفاده مي‌كنند.

۴) پيشينه تحقيق در مورد تغييرات Osteointegration  در استخوان نرمال و مبتلا به Osteoporosis  وجود دارد كه هادي طرح مي‌باشد. البته تحقيقي در مورد مقايسه تغييرات  Osteointegration  پس از درمان با استروژن، ويتامين  و الندرونات در استخوان فك وجود ندارد.

 

 

بيان مسئله  :

بهبود بهداشت عمومی و امکانات پزشکی به افزایش قابل توجهی در امید به زندگی منجر شده است.به این ترتیب بیماریهای سنین پیری تدریجا در جامعه شیوع بیشتری خواهند یافت(۱).استئوپورز یکی از شایع ترین بیماریهای مرتبط با سن است.خانمها اغلب حدود ۱۵-۱۰ سال پس از ياسئگي دچار استئوپورز مي‌شود(۱و۲).

از طرفی سنين ميانسالي به بالا نيز از سنين شايع برای دريافت درمانهاي پروتز از جمله ايمپلنت مي‌باشد كه امروزه طرفداران زيادی در بين مردم پيدا كرده است.

باقي ماندن ايمپلنت با عملكرد ارضاء كننده در داخل دهان بستگي به ارتباط مستقيم و سخت سطح آن با ترابكولهاي استخواني براي تحمل نيروي اعمال شده و تنش ايجاد شده از طرف عضلات به مجموعه ايمپلنت و فك ومهمتر از آن تحمل خستگي ناشي از اعمال مستمر نيرومي‌باشد(۲و۳و۴و۵).

بنابراين هر شرايطي كه باعث كاهش استئواينتگريشن ايمپلنتهاي دنداني شود به صورت كمي و كيفي ممكن است روي موفقيت طولاني مدت ايمپلنتهاي دنداني موثر باشد(۶و۷).

از طرفی ارتباط اپیتلیوم با سطح ایمپلنت نیز بسیار با اهمیت است و ارتباط نزدیک اپیتلیوم با سطح ایمپلنت برای ایجاد استئواینتگریشن لازم می باشد، زیرا از ورود پاتوژنها به اطراف ایمپلنت و ایجاد عفونت والتهاب جلوگیری می کند.(۸و۹)

استئوپورز يك پديده پاتولوژيك است كه باعث كاهش محتواي استخوان و تخريب ساختار استخوان مي‌شود. بنابراين استخوان استئوپورتیک با حداقل تروما دچار شكستگي مي‌شود(۳و۱۰و۱۱). تاثير استئوپورز روي استئواينتگريشن ايمپلنتهاي دنداني و اثرات طولاني مدت آن بايد مورد توجه قرار گيرد.

ارتباط ميان فك و ديگر استخوانهاي بدن نيز مورد آزمايش قرار گرفته است. كاهش حجم استخوان و تراكم آن در فك در بيمار مبتلا به استئوپورز سيستميك ممكن است منجر به افزايش تحليل استخوان اطراف دندان و يا در فك بدون دندان شود(۱۲و۱۳و۱۴).

استئوپورز پس از يائسگي شرايطي است كه به دليل كاهش شديد استروژن ايجاد مي‌شود. عدم وجود استروژن منجر به افزايش تخريب استخوان و كاهش سرعت ايجاد استخوان مي‌شود(۱۵و۱۶).درمان جايگزيني استروژن به مدت زيادي براي درمان استئوپورز پس از يائسگي مورد استفاده قرار مي‌گرفت و تاثير آن به طور گسترده‌اي شناخته شده است(۱۵و۱۷و۱۸).

البته توصيه مي‌شود از استروژن براي درمان استئوپورز خفيف استفاده شود زيرا دوز بالاي آن مي‌تواند كارسينوژن باشد. از طرفي آزمايشها نشان داده است كه دوز مناسب استروژن باعث كاهش شكستگي‌هاي ستون مهره‌ها مي‌شود ولی این یافته در مورد استخوانهاي ديگر بدن اثبات نشده است(۱۹).

درمان جايگزيني استروژن شكستگيهاي مربوط به استئوپورز را به ميزان ۳۴% در ستون مهره‌ها و لگن كاهش مي‌دهد(۲۰). كاهش استروژن باعث اثرات زير مي‌شود :

۱- كاهش فعاليت استئوبلاستي ۲- كاهش ماتريس استخوان ۳- كاهش رسوب كلسيم و فسفات در استخوان (۲۱)

ويتامين  D3 نيز از داروهايي مي‌باشد كه براي درمان استئوپورز پس از يائسگي از آن استفاده مي‌شود كه اثرات آن بيشتر روي استئوبلاستها است(۲۲و۲۳). ويتامين D3  در جذب فعال كلسيم از دستگاه گوارش نقش دارد(۲۴).

ويتامين D3 به طور اوليه در كليه‌ها توسط فعاليت هورمون PTH  ايجاد مي‌شود(۲۵). كاهش استروژن باعث تخريب استخوان و افزايش كلسيم خارج سلولي شده در نتيجه ترشح PTH  كاهش مي‌يابد، به دنبال آن توليد ويتامين D3  کم شده و در نتيجه جذب كلسيم مختل مي‌شود. بنابراين در بيماري استئوپورز كاهش ويتامين D3  به طور ثانويه در بدن ايجاد مي‌شود(۲۶).

آلندرونات نيز كه يك آمينوبيس فسفونات است در درمان استئوپورز به كار مي‌رود. در واقع آلندرونات مانع تمايز و فعاليت موثر استئوكلاستها مي‌شود(۲۷). از طرفي تصور مي‌شود، آلندرونات تا حد كمي توانايي فعال كردن استئوبلاستها را نيز دارد(۲۸و۲۹). مشكلي كه با آلندرونات وجود دارد جذب ضعيف آن از دستگاه گوارش و ایجاد اختلالات گوارشی و عمر كم آن در داخل پلاسما مي‌باشد(۳۰).

عطف به مطالعات انجام شده در زمينه پيشگيري يا درمان پديده استئوپورز با بهره گيري از رايج ترين روشهاي درماني، انجام مطالعات و تحقيقات كاربردي در زمينه اثرات متقابل پديده استئوپورز بر روي ايمپلنتهاي تيتانيومي متداول قابل اجرا بر روي انسان ضروري به نظر مي‌رسد.

زيرا روش مطالعات پروتز با اجراي ايمپلنت روش موفق و رو به توسعه در جوامع پيشرفته بهداشتي شناخته شده است و طبيعتاً در كشور ما نيز با استقبال روز افزوني روبروست.

بررسي تطبيق ايمپلنت بر روي عضو زنده فرد مبتلا به بيماري استئوپورز در حال معالجه قابل اجراي مستقيم نبوده است و لازم است تحقيقات بر روي مناسب ترين حيوان براي اين منظور كه همان رت مي‌باشد انجام شود.

هدف ما از انجام اين تحقيق مقايسه هيستوپاتولوژيك مخاط و استخوان اطراف ايمپلنت در پنج گروه رت درمان شده با ايمپلنت به روش بدون فلپ است.

فصل دوم ـ  بررسي پيشينه پژوهش

پيشينه پژوهش :

 

مقاله( ۱ )

(۳۱)در سال ۲۰۰۳  Qi , و همكارانش در دانشگاه Chongdu  كشور چين براي بررسي تاثير درمان جايگزيني استروژن روي ترميم استخوان اطراف ايمپلنت روي رتهاي مبتلا به استئوپورز از ۶۰ رت ماده‌اي كه ۳۲ هفته سن داشتند در اين تحقيق استفاده كرد.

در ۴۰ عدد از رتها عمل جراحي ovariectomy  صورت گرفت و ۲۰ رت ديگر گروه sham  را تشكيل دادند.

۸۴ روز پس از انجام عمل جراحي تغييرات استئوپورتيك در سر استخوان درشت ني ۴ عدد از رتهاي ovariectomy  شده زماني كه با ۲ عدد از رتهاي گروهsham  مقايسه شده ديده شد.

سپس پيچ از جنس تيتانيوم خالص در دو سر استخوان درشت‌ني جانوران قرار داده شده درمان جايگزيني استروژن در ۱۸ عدد از رتهاي ovaricetomy  شده پس از قرار دادن ايمپلنت صورت گرفت. ( هر ۳ روز ۲۰ microgr/kg  به صورت تزريقي زير جلدي ) ۹  رت از هر گروه در روزهاي ۲۸ و ۸۴ بعد از قرار دادن ايمپلنت اتونازی شدند و قطعات استخواني تحت بررسيهاي هيستوباتولوژيكي قرار گرفت.

در ۲۸ و ۸۴ روز پس از قرار دادن ايمپلنت، استئواينتگريشن و ضخامت ترابكولهاي استخواني در سطح ايمپلنت، در گروه درمان شده با استروژن بالاتر از گروه مبتلا به استئوپورز بود.

اگر چه گروه درمان شده با استروژن در روز ۲۸ داراي حجم استخوان ترابكولار كمتري نسبت به گروه sham بود و همچنين ميزان مينرليزاسيون در روزهاي ۲۸ و ۸۴ نيز از گروه sham كمتر بود.

نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه درمان جايگزيني با استروژن ترميم استخوان اطراف ايمپلنت را در شرايط استئوپورز تحريك مي‌كند و بنابراين به نظر مي‌رسد در موفقيت طولاني مدت ايمپلنت در بيماران مبتلا به استئوپورز مفيد مي‌باشد(۳۱).

نقد : در اين تحقيق براي ايجاد استئوپورز در گروه ovariectomy  شده ۸۴ روز زمان در نظر گرفته شده كه زمان بسيار كمي مي‌باشد و براي تعيين استئوپورز از روش هيستوپاتولوژيكي با رنگ آميزي H & E  استفاده شده است كه تنها مي‌تواند ايجاد تغييرات استئوپورتيك را نشان دهد. براي بيان ميزان ترميم استخوان اطراف ايمپلنت از رنگ آميزي وايتال تتراساكلين و بررسي با ميكروسكوپ فلورسانت استفاده شده كه بسيار روش خوب و مناسبي مي‌باشد.

 

 

مقاله( ۲ ) :

(۳۲)در سال  ۱۹۹۸   Yamazaki  و همكارانش براي بررسي عكس العمل بافت استخوان پس از قرار دادن ايمپلنت در داخل استخوان درشت ‌نی رتهای مبتلا به استئوپني از ۶۰ رت ماده سفيد رنگ استفاده كردند كه ميانگين وزني آنها gr200 بود و ۱۲ هفته سن داشتند رتها به دو گروه ovariectomy  و گروه كنترل كه sham  بود تقسيم شدند.

پس از گذشت ۱۶۸ روز پيچ تيتانيومي خالص در دو سمت استخوان درشت ني جانوران قرار گرفتند در روزهاي ۷ و ۱۴، ۲۸ و ۵۶ پس از قرار دادن ايمپلنت رتها اتونازی شدند و قطعات استخوان حواي ايمپلنت براي بررسيهاي هيستوپاتولوژيكي تهيه گرديد.

ايمپلنت خارج شد و قطعات دكلسيفيه نشده با ضخامت ۵۰ ميكرون تهيه شد و راديوگرافي با فيلم با دقت بالا تهيه شد. سپس قطعات reground  شد و به ضخامت ۱۵ ميكرون رسيد. و براي بررسي هستوپاتولوژيكي آماده شد و استئواينتگريشن در دو گروه مقايسه گرديد. در ناحيه استخوان كورتيكال تفاوت كمي در ميزان استئواينتگريشن تا روز ۲۸ مشاهده شد در حاليكه در گروه ovariectomy تفاوت بارزي در روز ۵۶۶ ديده شد. ميزان استئواينتگريشن در استخوان اسفنجي در گروه ovariectomy  به طور بارزي كمتر از گروه كنترل بود(۳۲).

نقد : در اين تحقيق پس از انجام عمل  ovariectomy  هيچگونه  آزمايش و كنترل صورت نگرفته بود. از خوبيهاي اين تحقيق تعداد مناسب نمونه‌ها، بررسي در دو سطح استخوان اسفنجي و كورتيكال  و    همچنين بررسي در روزهاي متوالي است.

مشكل ديگر اين تحقيق بررسي ايمپلنت در استخوان درشت‌ني است كه ممكن است از نظر ميزان دانسيته و خصوصيات فيزيولوژيك با استخوان فك متفاوت باشد و مقايسه آن در استخوان درشت‌ني قابل تعميم به استخوان فك نمي‌باشد.


راستی سایت را در کانال تلگرام دانلود نایاب با کلیک بر اینجا دنبال کنید ♥
برچسب‌ها : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
ads
جعبه ی دانلود
Download box
گزارش خرابی لینک گزارش نسخه جدید
درباره ی نویسنده
About author
admin

admin 20238 نوشته در دانلود نایاب دارد.

مشاهده تمام پست های

نظرات
Comments

دیدگاه شما

ارسال نظر
( الزامي )
(الزامي)
تبلیغات
کانال تلگرام